Zanzibar

Habarigani?

Even een update over onze laatste twee weken in dit steeds zwoeler wordend land. In het begin van vorige week zijn Maaike en Thaïs een negental lagere scholen gaan bezoeken in het kader van hun stage-opdracht. In de gemeenschapsscholen zaten er vaak 120 kinderen in 1 klasje. Ze bezochten ook een Moslimschool waar ze zich van top tot teen moesten sluieren voor ze een kijkje mochten nemen in de klassen. Dit zorgde voor hilariteit bij de leerlingen en het schoolpersoneel. ’s Avonds genoten we van lekkere spaghetti met uit Nederland ingevoerde spaghettikruiden. ’s Avonds genoten we van verse scampi’s in looksaus.Op woensdag hadden we geen zin om in ons guesthouse te blijven dus besloten we iets te gaan drinken in de dichtstbijzijnde bar. We nodigden de Noorse meisjes uit om mee te gaan en werden iets later ook vervoegd door Dark en Kenny die ons weer een hoop Swahiliwoordjes aanleerden. Na een weekje stage was het vrijdagavond tijd om een stapje in de wereld te zetten. Mufti, Kenny en Dark namen ons mee naar het Millennium hotel waar we onze beentjes losgooiden op Bongo-flavour muziek. We stonden er weer van versteld hoelang Tanzanianen hetzelfde lijndansje kunnen volhouden.

Zaterdag stond er voor de sportieven onder ons (Gielle en Julie) een fietstocht op het programma terwijl Maaike en Thaïs heel hard aan hun bruine kleurtje aan het werken waren aan het zwembad. De fietstocht bracht  Julie en Gielle van Kaole tot hun stageplaats, tot de plaats waar doctor Livingstone gepasseerd is, tot een bezoekje aan Daki’splace… Die avond zijn we voor de verandering nog maar eens gaan eten in PoaPoa, dit keer in het gezelschap van Alex, een Duitse jongen die hier in MoyoMmoja verbleef. Aangezien hij ongeveer dezelfde stops heeft gemaakt op zijn rondreis waar wij binnenkort ook naartoe willen, werd het een interessante avond met boeiende verhalen en nuttige tips. Toen onze buikjes vol zaten, zijn we iets gaan drinken aan Bagapointi met Kenny. De volgende ochtend ging de wekker veel te vroeg en maakten Julie en Thaïs zich klaar om een mis bij te wonen in de MantepChurch. Het was best interessant om het eens te zien. In de namiddag hebben we een strandwandeling gemaakt en hebben we onszelf getrakteerd op een veel te duur (naar Tanzaniaanse normen) ijsje in Traveller’sLodge. Omdat Dark en Mufti de volgende dag zouden verhuizen, zijn we hun oude ghetto(zoals ze dit zelf noemen) nog een bezoekje gaan brengen. We spraken af om ’s avonds samen op het strand te gaan zitten. Het werd alweer een fijne avond met onze lieve vrienden.

Maaike is  maandagnacht opgestaan om Simon te gaan oppikken op de luchthaven. Hij had een heleboel lekkere dingen mee, een verrassingspakket van Eva en Naomi, (Bedankt! We kennen de CD al vanbuiten!) en duizenden IKEA-potloodjes voor Jimmy’s School. Die avond liet Maaike hem proeven van het lekkere eten van PoaPoa terwijl Gielle, Julie en Thaïs zichzelf verwenden met lekkere, zelfgemaakte tapa’s. Dinsdagavond stond er spaghetti op het menu waar Mufti, Kenny, Dark en Sadjel van hebben mogen meegenieten. Ze hadden zoiets nog nooit gegeten en wisten niet goed hoe ze er moesten aan beginnen. Na een overheerlijk maal was het weer tijd voor gitaargetokkel, tromgeroffel en gezang. Nog voor de zon goed en wel op was, zijn Maaike en Simon naar het prachtige Zanzibar vertrokken. Voor de achterblijvers ging het dagelijkse leven gewoon zijn gangetje. Na wat te hebben gewerkt voor school hebben we pannenkoeken gebakken maar we werden gestoord door de immigratiepolitie. De 2 Noorse meisjes waren in big trouble omdat ze hier werken maar geen vergunning hebben. Het werd een hevige discussie en na het betalen van maar liefst $600 ging de immigratiepolitie weg en moesten Cecilie en Karete geen nacht in de cel doorbrengen!Op donderdag bezochten Julie en Gielle de boerderij van Saidi. Ze waren erg onder de indruk van zijn groot stuk grond en de ananasplantage van MoyoMmoja. De dag werd afgesloten door met ons drietjes in bed te kijken naar een chick-flick.

Julie en Gielle vertrokken vrijdagavond richting Zanzibar. Thaïs bleef alleen achter, maar ze was in blijde verwachting doorde komst van haar mama. ’s Avonds kwamen Gielle en Julie in het donker toe in Kendwa Rocks. Dit is een hotel in Kendwa, een dorpje dat in het Noorden van het eiland ligt. Ookal was het donker, toch zagen we al dat het een aards paradijs was: een restaurant op het strand, bar vlak aan de zee, overheerlijke cocktails, prachtige sterren, gezellige huisjes en banda’s om in te slapen, bootjes op het strand die gebruikt werden als ligstoelen… Zaterdagochtend werden onze verwachtingen volledig ingelost. Toen we opstonden zagen we parelwitte stranden, een helderblauwe zee, prachtige bars langs het strand, bootjes op het water, palmbomen en nog zoveel meer. De zon wou in de voormiddag niet echt meewerken, waardoor we dachten dat het een goed idee was om ons niet in te smeren met zonnecrème. Toen de zon toch enkele minuutjes van achter de wolken kwam piepen, bleek dit een bijzonder slecht idee te zijn. We waren in een mum van tijd veranderd van lichtbruin tot vuurrood. Gelukkig bracht een namiddagje lezen in de schaduw beterschap waardoor we toch nog konden genieten van de zon die de komende dagen volop zou schijnen op Zanzibar. Tegen de vooravond huurden we een kajak en gingen we een tochtje maken op de Indische Oceaan. Daar was  het (om het nog maar eens in herhaling te vallen) alsof we in een sprookjeswereld terechtkwamen waar we doorheen allerlei idyllische postkaartjes kajakten. Met een bijna ondergaande zon aan onze zijde genoten wij volop van dit moment. ’s Avonds waren er meerdere optredens op het strand bij ons hotel. Zowel een Michael Jackson-imitator, een acrobatische dansgroep, een slangenbezweerder (inclusief slang) en een Tanzaniaanse dansgroep waren van de partij. Dit alles werd gevolgd door een feestje waar we eindelijk eens andere muziek hoorden dan de gebruikelijke Bongo-flavour. Zondagnamiddag stond er een paar uurtjes snorkelen op het programma. Jammergenoeg werkten onze duikbrillen niet goed mee, waardoor we op het einde meer genoten van het prachtige uitzicht op de boot dan van de vissen in het water. ’s Avonds werden Julie en Gielle herenigd met Thaïs en haar mama Isabelle in Stonetown. Daar gingen ze eten op de Forodhani-markt. Dit is een markt waar je kan rondwandelen en ondertussen van elk kraampje een andere lekkernij proeven. We aten onze buikjes rond in scampi’s, kreeft, red sniper, black sniper, cassave, sweetpotatoesand last but notleast haai (wat trouwens een echte aanrader is)!Maandagochtend brachten we opnieuw een bezoekje aan het Ford in Stonetown waar je allerlei souvenirs kan kopen. We probeerden onszelf te beheersen, maar kochten hier en daar wel nog een souvenirtje. Rond de middag gingen we naar Jambiani, dit is een dorpje in het Oosten van het eiland. Wanneer Julie en Gielle dachten dat Kendwa al hét paradijs op aard was, moesten ze dit beeld nu toch wel eventjes bijstellen. In tegenstelling tot de grote hotelketens, de strandbedjes, de restaurants, de talloze barretjes van Kendwa kwamen we hier aan in een oase van rust. Ons hotel Zanzest Beach Bungalows (wat een échte aanrader is!) stond moederziel alleen tussen de prachtige natuur en met een onovertreffelijk uitzicht op de prachtige, helderblauwe, Indische Oceaan. Hier is er zeker en vast geen sprake van massatoerisme, want op 1 Slovenisch koppel na waren wij de enigste gasten in het klein, charmant ‘hotelletje’ met het vriendelijkste personeel dat wij ooit tegenkwamen. Tijdens ons avondeten zagen we in de verte de laatste vissersbootjes terugkeren naar hun thuishaven. Dinsdagochtend gingen we na een overheerlijk ontbijt opnieuw snorkelen. Deze keer werden we opgepikt vlak aan ons hotel met een zeilbootje dat rechtstreeks uit de boekjes geplukt was. Na een halfuurtje varen mochten we het water in om te snorkelen. We zagen ontelbaar veel zeesterren, visjes, koraalriffen en andere mooie vissen. De stroming was heel erg hevig, waardoor we na een klein uurtje (en enkele kwallenbeten) besloten om terug in de boot te kruipen. We vaarden terug naar het vasteland waar we in de namiddag genoten van rustig een boekje te lezen, in de Oceaan te zwemmen, wandelingen te maken op de zandbanken en een uitstapje naar het dorpscentrum van Jambiani. ’s Avonds was er alweer eens een elektriciteitspanne waardoor we een hele poos moesten wachten op ons avondmaal. Nadien genoten we aan het kampvuur van een gezellig avondje sterrenkijken. Woensdagochtend stonden we op om 4u45, aangezien we de zonsopgang wouden zien. Omstreeks 5u begon het al klaar te worden, waardoor we de eerste vissersbootjes uit zagen varen. Om 6 voor 6 zagen we eindelijk een klein vuurrood stipje verschijnen aan de horizon, wat de zonsopgang aankondigde. Het komende kwartier konden we genieten van een prachtig natuurfenomeen. Onze laatste uren Zanzibar besteedden we aan het lezen in onze boek en ondertussen het volop genieten van het prachtige uitzicht. ’s Avonds namen we de ferry terug naar Dar-Es-Salaam. Aangezien er in Dar-Es-Salaam een heuse traffic jam was, besloten we om met een taxi naar huis te gaan in plaats van met de gebruikelijke daladala’s. We waren nog net op tijd om afscheid te nemen van Simon die na 10 dagen genieten terug naar het koude België ging. Eén ding staat vast: de afgelopen week was voor ons alle vier en ook voor onze twee bezoekers genieten!

Wistjedatjes…
- Het regenseizoen volgens ons nu ECHT gedaan is. Het is hier bakken en braden. ’s Middags in de zon is het ongeveer 50 graden.
- Alle Tanzanianen (en wij ondertussen ook al) de ‘Howyoudoin’-move van Joey uit Friends doen.
- We weer nieuwe huisdieren hebben: grote spinnen, grote motten, maden, gigantisch grote kever, kraaien…
- Onze Noorse huisgenoten al 2 slangen op hun stage gezien hebben, namelijk een cobra en een python.
- Een kleine pot Nutella na 2 dagen al op is.
- Martini (onze Masaai-nightwatch) echt zot is in zijn hoofd.
- Onze Tanzaniaanse vrienden niet wisten hoe ze moesten beginnen eten toen de spaghetti op tafel kwam.
- We hier aangevallen worden door dolgedraaide stieren, wilde honden… Maar gelukkig kunnen wij heel vlug lopen en heel luid gillen.
- We ons hier echt helemaal thuis voelen.
- Onze stage op zijn einde loopt en we het stagegebeuren enorm gaan missen.
- We heel blij zijn met de zalige cd van Eva en Naomi (dankjewel hiervoor!).
- We de cv al veel te veel afgespeeld hebben, waardoor hij al heel veel blijft haperen.
- Alle werknemers van MoyoMmoja uitbundig dansen op deze cd.
- Onze Tanzaniaanse vrienden met alles (zetels, hoofden, flesjes) muziek kunnen maken.
- Er heel veel muggen zijn door de hitte van de laatste weken.