Habari!
Er is alweer een week gepasseerd in het wonderbaarlijk mooie Tanzania, wat vliegt de tijd hier. Vorige week vrijdag deden we enkele nuttige dingen. We gingen met onze kok Eric naar de markt om inkopen te doen voor de komende week. Daarna bezochten we een plaatselijk kleuterschooltje en een opvangcentrum voor straatjongeren. Zaterdag deden we een uitstap met de 5 andere Belgische meisjes die in ons huis verblijven. We gingen naar Ujiji met de daladala (plaatselijke bus die ze zo vol mogelijk stampen). In Ujiji gingen we op zoek naar de plaats waar dr. Livingstone en Stanley elkaar enkele eeuwen geleden ontmoeten. Dit bleek een wandeling van een halfuur te zijn. Tijdens dit halfuur verzamelden er zich zeker 30 kindjes achter de 7 ‘mzungus’ die door de straten wandelden. We voelden ons even als de koning en koningin die door de straten wandelden. Alle kindjes riepen mambo, jambo en vroegen wat onze naam was. We kregen een korte rondleiding in het museum en aan de gedenksteen waar de gids ons meer uitleg verschafte over dr. Livingstone. Daarna nam onze gids ons mee naar het strand waar honderden vrouwen kleren aan het wassen waren in het meer. Ook hier waren vele ogen op ons gericht.
Er is alweer een week gepasseerd in het wonderbaarlijk mooie Tanzania, wat vliegt de tijd hier. Vorige week vrijdag deden we enkele nuttige dingen. We gingen met onze kok Eric naar de markt om inkopen te doen voor de komende week. Daarna bezochten we een plaatselijk kleuterschooltje en een opvangcentrum voor straatjongeren. Zaterdag deden we een uitstap met de 5 andere Belgische meisjes die in ons huis verblijven. We gingen naar Ujiji met de daladala (plaatselijke bus die ze zo vol mogelijk stampen). In Ujiji gingen we op zoek naar de plaats waar dr. Livingstone en Stanley elkaar enkele eeuwen geleden ontmoeten. Dit bleek een wandeling van een halfuur te zijn. Tijdens dit halfuur verzamelden er zich zeker 30 kindjes achter de 7 ‘mzungus’ die door de straten wandelden. We voelden ons even als de koning en koningin die door de straten wandelden. Alle kindjes riepen mambo, jambo en vroegen wat onze naam was. We kregen een korte rondleiding in het museum en aan de gedenksteen waar de gids ons meer uitleg verschafte over dr. Livingstone. Daarna nam onze gids ons mee naar het strand waar honderden vrouwen kleren aan het wassen waren in het meer. Ook hier waren vele ogen op ons gericht.
Zondag deden we zelf onze was in het meer. Daar kwamen we tot de conclusie dat onze witte en beige kleren nooit meer proper zullen geraken van de rode zandwegen die hier overal in het stoffige Kigoma zijn. Nadien vertrokken we met ons 7 naar Jakobsen beach. Dit is een soort miniprivéstrand dat ingesloten wordt door gigantische rotsen. Dit ministrandje met zijn palmbomen, strooien hutjes en hoge golven is te idyllisch om in woorden te kunnen weergeven. ’s Avonds genoten we van een heerlijk etentje in het restaurant van het Hilltop hotel.
Onze geplande safari van maandag tot en met woensdag naar Katavi ging niet door. In plaats daarvan hebben we maandag en dinsdag wat marktjes gedaan, stof gekocht om handtassen en kleren uit te laten maken, gerust aan het meer, genoten en gelachen J. Maaike kocht maandag een mooie blauwe stof met gele bloemen op waar ze een handtas uit liet maken dat ze dinsdag mocht ophalen. Nadien besloten we om onze bustickets van Kigoma naar Dar-Es-Salaam te kopen. Zonder nadenken sprongen we op een daladala die overvol zat. Natuurlijk zaten we veeeeel te ver, dus keerden we met een andere daladala een eindje terug. We wilden maandagochtend de bus nemen in Kigoma, maar deze rijdt jammergenoeg enkel op zondag en dinsdag. Aangezien we woensdagochtend Julie en Thaïs gaan opwachten in de luchthaven besloten we om zondag al de bus te nemen. Dit betekent dat we maandagochtend toekomen in Dar-Es-Salaam. Daar gaan we ons nog 2 dagen bezighouden met het zoeken naar lekker eten, een uitstap maken naar Sunrise Beach Resort enzovoort.
Woensdagochtend ging de wekker af om 5u45 zodat we met onze 5 huisgenootjes om 7u op de boot zaten richting Gombe. Onze huisgenoot Jean-Michel gaf ons gelukkig genoeg de tip om een trui mee te doen voor ’s ochtends op de boot. Zelfs met een trui aan was dit de eerste keer dat we allemaal ‘koud’ hadden in het anders snikhete Tanzania. De opkomende zon achter de bergen gaf ons enkele prachtige uitzichten waar we van konden genieten tijdens de twee uur durende boottrip. Toen we toekwamen kregen we een gids aangewezen die ons naar de chimpansees zou brengen. Normaalgezien moet je een aantal uren stappen om een groep chimpansees tegen te komen. Wij hadden het geluk dat we na 5 minuten wandelen al een vrouwelijke chimpansee van 35 jaar tegenkwamen. Een halfuurtje later kwamen er een stuk of 10 andere chimpansees haar vergezellen. Mensen hebben voor 95% dezelfde genen als chimpansees en dit kon je er aan zien. Chimpansees hebben heel wat menselijke trekjes. Nadien wandelden we samen met onze gids naar de voederplaats waar dr. Jane Goodall de chimpansees vroeger te eten gaf tijdens haar experimenten in de jaren ’60. We wandelden door naar een waterval in de bossen van Gombe. Aangezien we graag van het uitzicht wilden genieten vroegen we onze gids om ons naar de top van één van de vele bergen die Gombe bezit te brengen. Het was een lastige tocht, maar dit was het zeker waard. We kregen een indrukwekkend uitzicht op de andere heuvels van Gombe en op het Tanganyikameer. Het afdalen verliep hier en daar met wat uitschuivertjes, maar we haalden allemaal veilig en wel de begane grond. Daar vertrokken we terug met de boot richting Kigoma. Aangezien het meer in de namiddag heel wat wilder is dan ’s morgens deden we er deze keer 3uur over. We moesten ons soms goed vasthouden, want door de hoge golven zouden we anders wel overboord kunnen gevallen zijn. Het was wel een prachtige boottocht langs de mooie heuvels die het Tanganyikameer sieren. Het helderblauwe water deed ons al verlangen naar onze snorkeltocht die we zaterdag gaan doen.
Donderdagochtend gingen we onze was doen terwijl de andere meisjes een gesprek hadden voor hun stage. Na heerlijke croque monsieurs te eten, was het ons plan om naar Mzungu beach te gaan maar de donderslagen in de verte brachten ons op andere ideeën. We rusten een namiddagje uit om ons ’s avonds (voor de verandering) te wassen in het meer.
Vrijdag moesten de andere meisjes op gesprek voor hun stage. Tijdens dit gesprek gingen wij naar de markt om inkopen te doen voor het weekend en voor onze busrit terug naar Dar-Es-Salaam. We kwamen op de markt op het idee om pannenkoeken te maken voor de andere meisjes! En ja hoor ze hebben gesmaakt J. Nadien bezochten we opnieuw Jakobsen beach. ’s Avonds gingen we een heerlijke pizza eten in Hightech Lodge, waar we wel 2,5 uur op moesten wachten. Maar hij heeft gesmaakt!
Vandaag is onze laatste dag in Kigoma. Om af te sluiten gingen we deze voormiddag snorkelen. Dit was een prachtige ervaring. We konden van aan de oppervlakte tot 15 meter diep zien, echt ontzettend mooi! Vannamiddag gaan we onze tijd vullen met skypen, bloggen, mailen, zwemmen in het meer en onze valies maken. Ons volgend blogbericht zal pas volgend weekend komen wanneer we herenigd zijn met Thaïs en Julie in Bagamoyo. Tot dan!
Kwaheri rafiki’s!
Gielle en Maaike
Wisjedatjes
- Een kleine pot nutella €3,5 kost.
- Een maaltijd (rijst met kip en bonen) en een cola op ‘restaurant’ €2 kost.
- We hier elke dag rijst met saus eten.
- We hier nog geen druppel regen gezien hebben, maar wel al donderslagen gehoord hebben.
- We zelfs niet meer controleren of er effectief water uit de douche komt, maar ons gewoon in het meer gaan wassen.
- We in een jungle gewandeld hebben waar er 4 soorten giftige slangen in rondslopen.
- En alle takken in die jungle plots de vorm van een slang aannamen in de ogen van Maaike.
- Gielle het hele huis bij elkaar roept als ze een grote kakkerlak ziet, maar geen kik geeft als ze een slang in de slaapkamer ziet.
- We op de boot meer verschoten van Gielle haar gegil (die bang was om om te kantelen) dan van iets anders.
- We ’s avonds altijd verlangen naar ons avondlijkse portie fruit (passievrucht, ananas, watermeloen).
- Ondanks het feit dat er geen water uit de kranen komt we toch al 2x een onverklaarbare overstroming hadden in de gang.
- We toch redelijk bang waren om zo dicht bij chimpansees te staan.
- Het raar zal zijn om onze 5 huisgenootjes achter te moeten laten..
- Het grootste bankbiljet hier maar €5 waard is.
