Twee rustige weken in Bagamoyo

Shikamo,

Na een zalig maar vermoeiend weekend deed het pijn om de volgende ochtend om  06h30 op te staan en ons klaar te maken voor alweer een dagje stage. We zijn alle vier druk in de weer met het uitwerken van onze projecten. Op Jimmy’s School nemen Maaike en Thaïs het verouderde curriculum onder handen, helpen ze de zwakkere leerlingen hun klasgenootjes bij te benen en bereiden ze een ouderavond voor waarop de toekomst van de kinderen zal worden besproken. Hiervoor gaan ze volgende week op bezoek bij een aantal lagere scholen. Bij AMAP geven Julie en Gielle de zwakkere leerlingen bijles. Daarnaast testen zij ook het niveau van wiskunde, engels… van alle leerlingen. Vanaf volgende week beginnen we met het aanleren hoe de leerkrachten ons werk kunnen verderzetten als wij weg zijn. Ook betrekken we de ouders bij het proces door hen inlichting te geven over de schoolvorderingen van hun kinderen. Daarnaast vullen we ook voor elke leerling een blad in met alle belangrijke gegevens die we samen met de ouders overlopen. Zo zijn de stagedagen van ons vier altijd goed gevuld! Woensdag heeft Femke Maaike en Thaïs vergezeld naar Jimmy’s school en hebben ze de kinderen getrakteerd op een leuke les Lichamelijke Opvoeding. ’s Middags ontfermde Maaike zich om een ziek kindje dat jammer genoeg overgaf op haar. Donderdag kregen we het jammerlijke nieuws dat Robert-Jan een auto-ongeluk had gehad en dat hij daardoor niet meer in Bagamoyo zou geraken. Gelukkig kwam hij er heelhuids vanaf. Later die dag is het pakketje vol lekkernijen voor ons aangekomen (waarvoor duizend maal dank Robert en Ellie!). Diezelfde avond hadden we een date met onze lokale vrienden: Dark, Mufti en Kenny. Ze hebben voor ons een plaatselijk gerecht gemaakt: Ugali en Samaki, ofwel witte pap met gefrituurde vis. Het heeft een hele poos geduurd, maar het heeft ons gesmaakt. We sloten de avond af met gezellig luisteren naar de stemmen van Kenny en Saidi en hun gitaar. Vrijdagochtend zijn Annelies en Femke met de eerste dala dala naar het paradijselijke Zanzibar vertrokken om daar hun laatste dagen van hun Tanzaniaans avontuur door te brengen. ’s Avonds genoten we van zelfgemaakte lasagne die we deelden met de nieuwe Noorse gasten die hier 2 maand verblijven.

Aangezien we het de laatste tijd bijzonder druk hadden, besloten we om het een weekendje rustiger aan te doen. We hebben 2 luilekkerdagen ingelast en tijd gemaakt om te skypen met vrienden en geliefden, een boek te lezen, inkopen te doen, achterstallig schoolwerk in te halen en te wandelen op het strand op zoek naar het hotel met de beste cocktails.

Maaike ging maandag enkele baantjes zwemmen in het zwembad van Millenium, terwijl Thais, Julie en Gielle eindelijk eens een bezoekje brachten aan de Monday market, ook wel TopTop genaamd. Daarbij moet je je een voetbalveld vol met mensen voorstellen waar er overal doeken op de grond liggen met veel te veel schoenen, kleren, doeken en andere prullaria op. Naast enkele stoffen en een paar teenslippers kochten we niets, aangezien het kitchgehalte van al de dingen die ze verkochten net iets te hoog lag. Enkele mzungu’s (blanken) vallen natuurlijk op in een massa van bongo’s (negers), waardoor we weer van alle kanten aangeklampt en aangesproken werden. Maar dit zijn we ondertussen al gewoon. Dinsdag besloten we om te gaan lopen op het strand. We genoten er ontzettend van! ’s Avonds genoten we van de verhalen van Annelies, Femke, Charlotte en Sara die terug waren van Zanzibar. Woensdag namen we met een gezellig etentje in PoaPoa afscheid van hen, aangezien zij ‘s nachts terug naar huis vertrokken. Donderdagochtend werden we wakker en zagen we dat het regenseizoen zijn naam waarmaakte. Het regende zonder ophouden. We besloten om 2 bajajen te bellen die ons naar onze stageplaats konden brengen. De eerste bajaj zette Maaike en Thais veilig af aan hun stageplaats. De tweede bajaj kwam (zelfs na hem 3 keer op te bellen) jammer genoeg niet opdagen, waardoor Julie en Gielle noodgedwongen te voet naar hun stageplaats gingen. Onderweg werden ze ‘aangevallen’ door 3 straathonden, waardoor ze besloten om te vluchten in een overvolle klas van een school. Dit was tot groot jolijt van de leerkracht en leerlingen uit die klas. Uiteindelijk bleken er op onze eigen school nauwelijks leerlingen aanwezig te zijn, waardoor we allerlei administratieve taken in orde brachten voor ons project met de ouders en de leerkrachten.  ’s Avonds zaten we allevier samen met enkel reisgidsen en stippelden we onze route uit voor de 3 weken die we gaan reizen in onze laatste maand hier.

Zaterdagochtend gingen we samen met Carete en Cecilie (2 Noorse meisjes die ook in ons guesthouse verblijven tot midden december) naar de wood carving market in Dar-Es-Salaam te gaan. We kochten er veel souvenirs voor de achterblijvers thuis! Nadien gingen we eten aan de Shoprite waar er veel te veel voetbalsupporters naar een belangrijke voetbalmatch op de tv aan het kijken waren. Toen de voetbalploeg waarvoor men supporterde een goal scoorde, ging het ‘restaurant’ (inclusief alle obers) volledig uit zijn dak. We maakten van onze trip naar Dar-Es-Salaam gebruik om eventjes te stoppen in de Shoprite waar men veel Westerse producten verkoopt. De daladalarit naar huis was weer een belevenis. Eerst probeerde een man Cecilie te bestelen door geld uit haar handtas te graaien. Gelukkig had Gielle het gezien en begon ze voor de volledige daladala te roepen en trok ze het geld uit de handen van de ‘mwizi’ (dief). Het volgende uur en een half zaten we volledig op elkaar gepropt, aangezien men veel te veel mensen in de veel te kleine daladala gestampt had. ’s Avonds genoten we van de wijn die we gekocht hadden in Dar-Es-Salaam. Nadien gingen we samen met onze Tanzaniaanse vrienden, Carete, Cecilie en 3 vrienden van hen uit naar de discotheek van het oude Millenium-hotel. Het was de eerste keer in 2 maanden tijd dat we tussen de Tanzaniaanse liedjes door ook konden genieten van Westerse muziek. We dansten tot onze benen het niet meer aankonden. Zondag was een rustdag: bananenmilkshakes drinken, zonnen, boekje lezen en ’s avonds in het restaurant van het Livingstone Hotel gaan eten. Toen we toekwamen in het restaurant zagen we dat we de enigste gasten waren en dat we 5 obers ter onzer beschikking hadden. Het eten viel al bij al nog goed mee, maar het ijsje als dessert was volgens ons al 3 jaar overtijd waardoor we wijselijk besloten om dat maar te laten staan.

Wistjedatjes….

-   De natuur er al veel groener uit ziet dan enkele weken geleden door het regenseizoen.

-   Het regenseizoen zeker en vast nog niet voorbij is, zoals we 2 weken geleden dachten.

-   Het raar zal zijn om onze tanden niet meer met flessenwater te spoelen als we terug in België zijn.

-   We minimum 4 keer per week naar PoaPoa gaan om er een bananenmilkshake of mixed fruit juice te drinken.

-   We elke ochtend tijdens het ontbijt praten over wie er wie vannacht per ongelijk heeft geslagen of per ongelijk heeft wakkergemaakt door luidop te dromen tijdens een nachtmerrie.

-   Maaike en Julie midden in de nacht 5 minuten rechtop in hun bed hebben zitten zoeken achter een zebraslang die Julie zogezegd gezien had.

-   Onze malariapillen toch wel rare uitwerkingen hebben op onze dromen ’s nachts.

-   We de volgende dorpen/nationale parken gaan bezoeken tijdens onze 3 weken reizen: Pangani, Lushoto, Moshi (waar de Kilimanjaro is), Arusha, Lesoit (het Masaaidorp waar Paolo en Daniel wonen), Lake Manyara en Ngorongoro.

-   De Tanzanianen achter bijna elk Engels woord een ‘i’ zetten. Bv: singi a songi (sing a song). Loudi (louder). Bagi (bag).

-   We echt voor alles afbieden: fles water, appel, daladalarit, bajajrit, oorringen, kettingen, ananas, passievruchten etc.

-   Maaike ontzettend blij is dat Simon zondag toekomt!

Mikumi en Udzungwa

Shwari!

Vorige week vond het jaarlijks arts festival van de Tasuba Hogeschool plaats in Bagamoyo. Overdag hadden we er allemaal een soort “Gentse Feesten-gevoel”. Buien stonden er overal kraampjes waar je souvenirs en sieraden kon kopen. Binnen in het grote gebouw werden er ’s ochtends, in de namiddag en ’s avonds optredens gehouden. Deze optredens varieerden van dansvoorstellingen, vuurspuwen, acrobatische turnoptredens, popoptredens tot toneelvoorstellingen in het Swahili. Dinsdag om 17u trad Mufty (een vriend van ons) op, dus verzetten we onze dansles naar woensdag. We genoten van een popoptreden waarbij we Mufty luidkeels aanmoedigden. ’s Avonds was er een toneel in het Swahili dat blijkbaar ongelofelijk grappig was aan de reacties van het publiek te horen. Wijzelf vonden het iets minder interessant, aangezien we er niets van verstonden.Woensdag kwamen Annelies en Femke toe vanuit Kigoma. Zij komen ons voor 2 weken vergezellen in Bagamoyo, waarna zij op 12 oktober huiswaarts keren. We maakten een overheerlijke koude pasta met tonijn. ’s Avonds namen we afscheid van Chris en Annemie. Donderdaggavond genoten we van een gezellig etentje in PoaPoa, waarna we het festival nog eens opzochten. Deze keer was het de beurt aan Kenny (een andere vriend van ons) om met zijn groepje op te treden. Ookal liet het geluid de wensen over, toch genoten we van een spektakel met mooie muziek en leuk gedans. Julie, Thaïs en Gielle gingen nog op zoek naar een feestje toen het festival gedaan was, maar ze konden nergens muziek bespeuren. Daarom genoten ze van een avondje ‘vallende sterren spotten’ op het voetbalveld samen met Kenny, Daki en Mufty. Vrijdagavond gingen we alweer naar het festival. Thaïs, Julie en Gielle besloten nadien om met Mufty en Kenny mee te gaan naar Daki zijn huis om daar nog wat bij te praten. Daar werden we even met onze voeten op de grond gezet en beseften we in welke luxe wij allemaal leven. Het werd een heel gezellige en onvergetelijke avond. We waren allemaal onder de indruk van Kenny zijn mooie stem, waardoor we hem zaterdag uitnodigden om bij ons thuis wat liedjes te komen spelen met zijn gitaar. Hij bracht Daki en 2 andere vrienden mee en we maakten er met zijn allen een gezellige namiddag van. We genoten van de talrijke Swahili-liedjes die ze voor ons zongen. Nadien maakten we onze rugzak om de ochtend nadien te vertrekken op driedaagse naar Mikumi en Udzungwa.

Zondagochend liep de wekker veel te vroeg af om 5u. We vertrokken samen met White (de guesthousemanager van MoyoMmoja die safari’s begeleid) richingMikumi. Rond de middag kwamen we aan aan de ingang van het nationale park van Mikumi. We betraden het park samen met een gids. De zon stond mooi te stralen in een helderblauwe hemel. We zagen olifanten, krokodillen, giraffen, nijlpaarden, everzwijnen, impala’s, gnoe’s, zebra’s en last but notleast ook nog leeuwen. We hadden heel veel geluk, aangezien we 3 mannetjesleeuwen vanop 2 meter afstand konden bekijken. White was iets minder gerust toen de leeuwen opstonden en begonnen te brullen. Daarom sloten we vlug al onze ramen. Na een hele namiddag in het park rond te toeren hadden we alle dieren gezien die we wouden zien en reden we naar ons guesthouseImpalla Executive Inn. Na een verfrissende douche en etentje kropen we vroeg in ons bed. Zaterdagochtend vertrokken we richting Udzungwa. De twee uur durende rit naar de ingang van Udzungwawas een streling voor het oog. We reden langs groene bossen, bananenplantages, watervallen… Het was precies alsof we eventjes in een andere wereld terechtgekomen waren. We maakten een wandeling naar de Sanje watervallen. Eerst klommen we helemaal tot bovenaan de waterval waar we aan de bron stonden. Het was een heuse beklimming en de hitte maakte het er niet minder gemakkelijk op. Maar de beklimming was het zeker en vast waard, want van bovenaan de waterval konden we de volledige wijde omgeving aanschouwen. We konden kijken tot zover de horizon reikte. Het was alweer een “idyllisch postkaartmoment”. Nadien daalden we volledig af naar de basis van de waterval waar Julie en Gielle een duikje namen in het ongelofelijk koude bronwater. ’s Avonds sloten we onze twee geslaagde dagen af met een over-heer-lijk (en alle andere superlatieven die je maar kan bedenken mag je hier ook nog bijzetten) etentje in Tan-Swiss Lodge. Dinsdag keerden we met zijn allen terug naar Bagamoyo en kropen we alweer moe, maar voldaan in ons bed.

Wistjedatjes…

-          Wanneer men aan het werken is aan de baan in Tanzania men geen verkeerslichten gebruikt, maar wel mensen die een rode en groene vlag vasthebben om het verkeer te regelen.

-          Er krokodillenbomen bestaan.

-          We de wandeling van de Sanje watervallen op 3u deden in plaats van op 6u.

-          Men hier 130km/u rijdt terwijl er verkeersborden van maximum 30/u langs de baan staan.

-          Er in de stad Mikumi apen, zebra’s en impalla’s, over de weg lopen in plaats van honden en katten bij ons in Gent.

-          Het water van de Sanje-waterval drinkbaar is.

-          Onze swahilikennis al groter was dan aanvankelijk gedacht door onze kennis van de film de leeuwenkoning. Wantsimba is leeuw, rafiki is vriend en pumba is everzwijn.

-          We op de wandeling naar de Sanje-watervallen meer wisten dan onze gids.

-          We het de normaalste zaak van de wereld vinden om voorbij te rijden aan mango-, papaya-, kokosnoot- en bananenbomen.

-          We de leeuwen bijna konden aaien, aangezien we er zo dichtbij stonden.

-          Als we deze leeuwen echt geaaid hadden, we deze blog niet meer zouden kunnen schrijven.

-          Men hier verkeersborden heeft om te waarschuwen voor overlopende olifanten en giraffen.

-          Het korte regenseizoen precies al gedaan is, aangezien de zon hier elke dag volop schijnt en het alsmaar warmer wordt.

Zanzibar

Supai!

Zondag werd besteed aan wassen, kuisen en rusten. Ondertussen kwamen Chris (de papa van Gielle) en Annemie toe. ’s Avonds aten we voor het eerst spaghetti met geraspte kaas. Jaja, het eten dat uit België werd meegebracht smaakt ons ontzettend! Julie en Gielle gingen maandagnamiddag werken voor school op internet. Aangezien het internet het liet afweten, besloten ze om samen met Thaïs en Maaike een duik te nemen in de Indische Oceaan. ’s Avonds lieten Frode, Mrisho en White weten dat ons etentje weeral niet kon doorgaan, daarom besloten we om er een gezellig etentje van te maken met ons vier.

Woensdag kwam Robert-Jan (een KLM-piloot die de stageplaats van Maaike en Thaïs sponsort) op bezoek. Hij had enkele lekkere verrassingen bij waar wij heel erg van genoten J. (Dankjewel Robert-Jan en Ellie hiervoor!). Ook nam hijons uiteten naar ons lievelingsrestaurant. ’s Avonds gingen Thaïs, Julie en Gielle opnieuw internetten. Aangezien het internet het voor de zoveelste keer opnieuw liet afweten, besloten we om een ‘gratis duikje’ in het zwembad te nemen van het hotel waar we altijd op internet gaan. Dit was niet naar de zin van de supervisor van het hotel, aangezien je normaalmoet betalen om in het zwembad te zwemmen. Met een uitvlucht maakten we ons vlug uit de voeten.

Donderdag kwam er een leerkracht in paniek naar Maaike en Thaïs op hun stageplaats. Ze bracht een jongentje naar ons dat vol stond met uitslag omwille van een allergische reactie. Thaïs en Maaike zagen dat de jongen niet goed meer kon ademen. Ze hadden jammergenoeg geen anti-allergische pilletjes bij op hun stage, dus besloten ze om het jongentje mee te nemen naar ons guesthouse om hem hier te verzorgen. Maar haast en spoed is zelden goed, want dat heeft Thaïs gemerkt aan haar been. Bij het op een pikipiki stappen heeft ze zich serieus verbrand aan de uitlaatpijp. Gelukkig bracht 20 minuten koud stromend water verkoeling en loste heel wat flamigel de pijn behoorlijk snel op. Maaike verzorgde het jongentje als een echte verpleegster. Nadat hij een anti-allergiepilletje genomen had, voelde hij zich vlug terug beter en genoot hij van een koekje die hij kreeg van Maaike.

Vrijdag vertrokken we savonds voor een weekendje Zanzibar. We namen 2 daladala’s en kwamen 20 minuten  voor het vertrekken van de laatste ferry aan in de haven. De ferrytrip van 2u verliep heel rustig en we profiteerden ervan om wat slaap in te halen. Toen we op Zanzibar toekwamen, gingen we rechtstreeks naar ons guesthouse. Zaterdagvoormiddag stond er een trip naar Prison Island op het programma. We werden er naartoe gebracht met een vissersbootje. Het weer zat echter niet mee, maar toch genoten we er met volle teugen van! Eerst bezochten we het eiland dat vroeger gebruikt werd als een transitkamp voor slaven. Nadien werd het gebruikt als een quarantainekamp voor mensen met gele koorts. Op het eiland kan je ook de tweede grootste landschildpadden ter wereld bewonderen. We kwamen net op etenstijd van dezeAldabra schildpadden toe en mochten hen daardoor kool te eten geven. De grootste schildpad weegt meer dan 200kg, dus je kan je wel voorstellen dat deze dieren heel veel kunnen eten. Na het eiland bezocht te hebben, snorkelden we boven de koraalriffen rond het eiland. Tussen deze koraalriffen zwommen er ontelbaar veel felgekleurde vissen. Dit was één van de mooiste dingen die we allen ooit gezien hadden in ons leven! De koraalriffen zijn één van de mooiste die je langs de Oost-Afrikaanse kust kan vinden. In de namiddag maakten we een ‘spicetour’. We werden naar een bos gevoerd waar een gids ons een rondleiding gaf langs alle kruidenbomen en – struiken die je je maar kan bedenken. We leerden heel veel bij en kregen op het einde allemaal een handtas en een hoed die onze gids onderweg gemaakt had uit allerlei takken en bladeren. Het was een leerrijke, interessante, ontspannende namiddag! ’s Avonds genoten we van een heerlijk etentje op het strand met een prachtige zonsondergang op de achtergrond. Zondagvoormiddag deden we een stadswandeling door Stone Town onder begeleiding van een gids. Onze gids had niet goed nagedacht toen hij zoveel vrouwen door de winkelstraat loodste om van het ene naar het andere historische gebouw te gaan ;). In de namiddag namen we afscheid voor 2 weken van Zanzibar, aangezien we hier binnen 2 weken terugkomen. Dan gaan we op weekend naar Jambiani vlakbij Paje, aan de andere kant van Zanzibar. Tijdens de terugrit op de ferry werd de Indische Oceaan na een half uur heel erg wild. In het begin waren we volop aan het lachen met het pretparkgevoel. Toen de ferry alsmaar heviger begon te schommelen, de golven steeds hoger werden en men ‘sick bags’ begon uit te delen was de pret er jammergenoeg af. Onze magen werden volledig door elkaar geschud. We zijn nog nooit zo blij geweest dat we af een boot mochten stappen na deze overdreven wilde tocht. De twee daladalaritten naar huis maakten ons allemaal ontzettend moe. Zo kropen we moe maar ontzettend voldaan in ons deugddoend bedje J.

Wistjedatjes…

-          Gielle in een overvolle daladala acrobatische toeren kan uithalen wanneer er een vrouw moet overgeven door het raam waar ze naastzat.

-          Jimmy (directeur van de stageplaats van Maaike en Thaïs) fan is van Westlife en The Backstreet Boys.

-          Het festival maandag begonnen is.

-          Ze op de stageplaats van Maaike en Thaïs constant vragen hoeveel kinderen ze later willen.

-          De vrouwen het belachelijk vinden dat ze maar 2 kindjes willen en ze vijf minuten later ook zeggen dat ze 2 kindjes willen.

-          We zeven verschillende kleuren van zeesterren gezien hebben tijdens onze snorkeltocht in Zanzibar.

-          Thaïs haar legging binnenstebuiten aandoet om de lelijke parels te verbergen.

-          Een toneelstuk van 2u in het Swahili dat je nauwelijks kan horen ongelofelijk saai is om naar te kijken.

-          Een kokosnoot gevallen is uit de boom op Thaïs haar voet.

-          We onze Tanzaniaanse vrienden elke keer als we hen zien iets wijsmaken.

-          Onze Tanzaniaanse vrienden vaak niet doorhebben dat we mopjes met hen aan het uithalen zijn.

-          Onze ferry bijna een salto gemaakt heeft.

-          Julie graag de volledige ferry entertaint door te vallen wanneer iedereen naar haar kijkt.

-          Het internet een week heeft platgelegen, waardoor de blog deze keer een beetje te laat is.