Shwari!
Vorige week vond het jaarlijks arts festival van de Tasuba Hogeschool plaats in Bagamoyo. Overdag hadden we er allemaal een soort “Gentse Feesten-gevoel”. Buien stonden er overal kraampjes waar je souvenirs en sieraden kon kopen. Binnen in het grote gebouw werden er ’s ochtends, in de namiddag en ’s avonds optredens gehouden. Deze optredens varieerden van dansvoorstellingen, vuurspuwen, acrobatische turnoptredens, popoptredens tot toneelvoorstellingen in het Swahili. Dinsdag om 17u trad Mufty (een vriend van ons) op, dus verzetten we onze dansles naar woensdag. We genoten van een popoptreden waarbij we Mufty luidkeels aanmoedigden. ’s Avonds was er een toneel in het Swahili dat blijkbaar ongelofelijk grappig was aan de reacties van het publiek te horen. Wijzelf vonden het iets minder interessant, aangezien we er niets van verstonden.Woensdag kwamen Annelies en Femke toe vanuit Kigoma. Zij komen ons voor 2 weken vergezellen in Bagamoyo, waarna zij op 12 oktober huiswaarts keren. We maakten een overheerlijke koude pasta met tonijn. ’s Avonds namen we afscheid van Chris en Annemie. Donderdaggavond genoten we van een gezellig etentje in PoaPoa, waarna we het festival nog eens opzochten. Deze keer was het de beurt aan Kenny (een andere vriend van ons) om met zijn groepje op te treden. Ookal liet het geluid de wensen over, toch genoten we van een spektakel met mooie muziek en leuk gedans. Julie, Thaïs en Gielle gingen nog op zoek naar een feestje toen het festival gedaan was, maar ze konden nergens muziek bespeuren. Daarom genoten ze van een avondje ‘vallende sterren spotten’ op het voetbalveld samen met Kenny, Daki en Mufty. Vrijdagavond gingen we alweer naar het festival. Thaïs, Julie en Gielle besloten nadien om met Mufty en Kenny mee te gaan naar Daki zijn huis om daar nog wat bij te praten. Daar werden we even met onze voeten op de grond gezet en beseften we in welke luxe wij allemaal leven. Het werd een heel gezellige en onvergetelijke avond. We waren allemaal onder de indruk van Kenny zijn mooie stem, waardoor we hem zaterdag uitnodigden om bij ons thuis wat liedjes te komen spelen met zijn gitaar. Hij bracht Daki en 2 andere vrienden mee en we maakten er met zijn allen een gezellige namiddag van. We genoten van de talrijke Swahili-liedjes die ze voor ons zongen. Nadien maakten we onze rugzak om de ochtend nadien te vertrekken op driedaagse naar Mikumi en Udzungwa.
Vorige week vond het jaarlijks arts festival van de Tasuba Hogeschool plaats in Bagamoyo. Overdag hadden we er allemaal een soort “Gentse Feesten-gevoel”. Buien stonden er overal kraampjes waar je souvenirs en sieraden kon kopen. Binnen in het grote gebouw werden er ’s ochtends, in de namiddag en ’s avonds optredens gehouden. Deze optredens varieerden van dansvoorstellingen, vuurspuwen, acrobatische turnoptredens, popoptredens tot toneelvoorstellingen in het Swahili. Dinsdag om 17u trad Mufty (een vriend van ons) op, dus verzetten we onze dansles naar woensdag. We genoten van een popoptreden waarbij we Mufty luidkeels aanmoedigden. ’s Avonds was er een toneel in het Swahili dat blijkbaar ongelofelijk grappig was aan de reacties van het publiek te horen. Wijzelf vonden het iets minder interessant, aangezien we er niets van verstonden.Woensdag kwamen Annelies en Femke toe vanuit Kigoma. Zij komen ons voor 2 weken vergezellen in Bagamoyo, waarna zij op 12 oktober huiswaarts keren. We maakten een overheerlijke koude pasta met tonijn. ’s Avonds namen we afscheid van Chris en Annemie. Donderdaggavond genoten we van een gezellig etentje in PoaPoa, waarna we het festival nog eens opzochten. Deze keer was het de beurt aan Kenny (een andere vriend van ons) om met zijn groepje op te treden. Ookal liet het geluid de wensen over, toch genoten we van een spektakel met mooie muziek en leuk gedans. Julie, Thaïs en Gielle gingen nog op zoek naar een feestje toen het festival gedaan was, maar ze konden nergens muziek bespeuren. Daarom genoten ze van een avondje ‘vallende sterren spotten’ op het voetbalveld samen met Kenny, Daki en Mufty. Vrijdagavond gingen we alweer naar het festival. Thaïs, Julie en Gielle besloten nadien om met Mufty en Kenny mee te gaan naar Daki zijn huis om daar nog wat bij te praten. Daar werden we even met onze voeten op de grond gezet en beseften we in welke luxe wij allemaal leven. Het werd een heel gezellige en onvergetelijke avond. We waren allemaal onder de indruk van Kenny zijn mooie stem, waardoor we hem zaterdag uitnodigden om bij ons thuis wat liedjes te komen spelen met zijn gitaar. Hij bracht Daki en 2 andere vrienden mee en we maakten er met zijn allen een gezellige namiddag van. We genoten van de talrijke Swahili-liedjes die ze voor ons zongen. Nadien maakten we onze rugzak om de ochtend nadien te vertrekken op driedaagse naar Mikumi en Udzungwa.
Zondagochend liep de wekker veel te vroeg af om 5u. We vertrokken samen met White (de guesthousemanager van MoyoMmoja die safari’s begeleid) richingMikumi. Rond de middag kwamen we aan aan de ingang van het nationale park van Mikumi. We betraden het park samen met een gids. De zon stond mooi te stralen in een helderblauwe hemel. We zagen olifanten, krokodillen, giraffen, nijlpaarden, everzwijnen, impala’s, gnoe’s, zebra’s en last but notleast ook nog leeuwen. We hadden heel veel geluk, aangezien we 3 mannetjesleeuwen vanop 2 meter afstand konden bekijken. White was iets minder gerust toen de leeuwen opstonden en begonnen te brullen. Daarom sloten we vlug al onze ramen. Na een hele namiddag in het park rond te toeren hadden we alle dieren gezien die we wouden zien en reden we naar ons guesthouseImpalla Executive Inn. Na een verfrissende douche en etentje kropen we vroeg in ons bed. Zaterdagochtend vertrokken we richting Udzungwa. De twee uur durende rit naar de ingang van Udzungwawas een streling voor het oog. We reden langs groene bossen, bananenplantages, watervallen… Het was precies alsof we eventjes in een andere wereld terechtgekomen waren. We maakten een wandeling naar de Sanje watervallen. Eerst klommen we helemaal tot bovenaan de waterval waar we aan de bron stonden. Het was een heuse beklimming en de hitte maakte het er niet minder gemakkelijk op. Maar de beklimming was het zeker en vast waard, want van bovenaan de waterval konden we de volledige wijde omgeving aanschouwen. We konden kijken tot zover de horizon reikte. Het was alweer een “idyllisch postkaartmoment”. Nadien daalden we volledig af naar de basis van de waterval waar Julie en Gielle een duikje namen in het ongelofelijk koude bronwater. ’s Avonds sloten we onze twee geslaagde dagen af met een over-heer-lijk (en alle andere superlatieven die je maar kan bedenken mag je hier ook nog bijzetten) etentje in Tan-Swiss Lodge. Dinsdag keerden we met zijn allen terug naar Bagamoyo en kropen we alweer moe, maar voldaan in ons bed.
Wistjedatjes…
- Wanneer men aan het werken is aan de baan in Tanzania men geen verkeerslichten gebruikt, maar wel mensen die een rode en groene vlag vasthebben om het verkeer te regelen.
- Er krokodillenbomen bestaan.
- We de wandeling van de Sanje watervallen op 3u deden in plaats van op 6u.
- Men hier 130km/u rijdt terwijl er verkeersborden van maximum 30/u langs de baan staan.
- Er in de stad Mikumi apen, zebra’s en impalla’s, over de weg lopen in plaats van honden en katten bij ons in Gent.
- Het water van de Sanje-waterval drinkbaar is.
- Onze swahilikennis al groter was dan aanvankelijk gedacht door onze kennis van de film de leeuwenkoning. Wantsimba is leeuw, rafiki is vriend en pumba is everzwijn.
- We op de wandeling naar de Sanje-watervallen meer wisten dan onze gids.
- We het de normaalste zaak van de wereld vinden om voorbij te rijden aan mango-, papaya-, kokosnoot- en bananenbomen.
- We de leeuwen bijna konden aaien, aangezien we er zo dichtbij stonden.
- Als we deze leeuwen echt geaaid hadden, we deze blog niet meer zouden kunnen schrijven.
- Men hier verkeersborden heeft om te waarschuwen voor overlopende olifanten en giraffen.
- Het korte regenseizoen precies al gedaan is, aangezien de zon hier elke dag volop schijnt en het alsmaar warmer wordt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten