Twee rustige weken in Bagamoyo

Shikamo,

Na een zalig maar vermoeiend weekend deed het pijn om de volgende ochtend om  06h30 op te staan en ons klaar te maken voor alweer een dagje stage. We zijn alle vier druk in de weer met het uitwerken van onze projecten. Op Jimmy’s School nemen Maaike en Thaïs het verouderde curriculum onder handen, helpen ze de zwakkere leerlingen hun klasgenootjes bij te benen en bereiden ze een ouderavond voor waarop de toekomst van de kinderen zal worden besproken. Hiervoor gaan ze volgende week op bezoek bij een aantal lagere scholen. Bij AMAP geven Julie en Gielle de zwakkere leerlingen bijles. Daarnaast testen zij ook het niveau van wiskunde, engels… van alle leerlingen. Vanaf volgende week beginnen we met het aanleren hoe de leerkrachten ons werk kunnen verderzetten als wij weg zijn. Ook betrekken we de ouders bij het proces door hen inlichting te geven over de schoolvorderingen van hun kinderen. Daarnaast vullen we ook voor elke leerling een blad in met alle belangrijke gegevens die we samen met de ouders overlopen. Zo zijn de stagedagen van ons vier altijd goed gevuld! Woensdag heeft Femke Maaike en Thaïs vergezeld naar Jimmy’s school en hebben ze de kinderen getrakteerd op een leuke les Lichamelijke Opvoeding. ’s Middags ontfermde Maaike zich om een ziek kindje dat jammer genoeg overgaf op haar. Donderdag kregen we het jammerlijke nieuws dat Robert-Jan een auto-ongeluk had gehad en dat hij daardoor niet meer in Bagamoyo zou geraken. Gelukkig kwam hij er heelhuids vanaf. Later die dag is het pakketje vol lekkernijen voor ons aangekomen (waarvoor duizend maal dank Robert en Ellie!). Diezelfde avond hadden we een date met onze lokale vrienden: Dark, Mufti en Kenny. Ze hebben voor ons een plaatselijk gerecht gemaakt: Ugali en Samaki, ofwel witte pap met gefrituurde vis. Het heeft een hele poos geduurd, maar het heeft ons gesmaakt. We sloten de avond af met gezellig luisteren naar de stemmen van Kenny en Saidi en hun gitaar. Vrijdagochtend zijn Annelies en Femke met de eerste dala dala naar het paradijselijke Zanzibar vertrokken om daar hun laatste dagen van hun Tanzaniaans avontuur door te brengen. ’s Avonds genoten we van zelfgemaakte lasagne die we deelden met de nieuwe Noorse gasten die hier 2 maand verblijven.

Aangezien we het de laatste tijd bijzonder druk hadden, besloten we om het een weekendje rustiger aan te doen. We hebben 2 luilekkerdagen ingelast en tijd gemaakt om te skypen met vrienden en geliefden, een boek te lezen, inkopen te doen, achterstallig schoolwerk in te halen en te wandelen op het strand op zoek naar het hotel met de beste cocktails.

Maaike ging maandag enkele baantjes zwemmen in het zwembad van Millenium, terwijl Thais, Julie en Gielle eindelijk eens een bezoekje brachten aan de Monday market, ook wel TopTop genaamd. Daarbij moet je je een voetbalveld vol met mensen voorstellen waar er overal doeken op de grond liggen met veel te veel schoenen, kleren, doeken en andere prullaria op. Naast enkele stoffen en een paar teenslippers kochten we niets, aangezien het kitchgehalte van al de dingen die ze verkochten net iets te hoog lag. Enkele mzungu’s (blanken) vallen natuurlijk op in een massa van bongo’s (negers), waardoor we weer van alle kanten aangeklampt en aangesproken werden. Maar dit zijn we ondertussen al gewoon. Dinsdag besloten we om te gaan lopen op het strand. We genoten er ontzettend van! ’s Avonds genoten we van de verhalen van Annelies, Femke, Charlotte en Sara die terug waren van Zanzibar. Woensdag namen we met een gezellig etentje in PoaPoa afscheid van hen, aangezien zij ‘s nachts terug naar huis vertrokken. Donderdagochtend werden we wakker en zagen we dat het regenseizoen zijn naam waarmaakte. Het regende zonder ophouden. We besloten om 2 bajajen te bellen die ons naar onze stageplaats konden brengen. De eerste bajaj zette Maaike en Thais veilig af aan hun stageplaats. De tweede bajaj kwam (zelfs na hem 3 keer op te bellen) jammer genoeg niet opdagen, waardoor Julie en Gielle noodgedwongen te voet naar hun stageplaats gingen. Onderweg werden ze ‘aangevallen’ door 3 straathonden, waardoor ze besloten om te vluchten in een overvolle klas van een school. Dit was tot groot jolijt van de leerkracht en leerlingen uit die klas. Uiteindelijk bleken er op onze eigen school nauwelijks leerlingen aanwezig te zijn, waardoor we allerlei administratieve taken in orde brachten voor ons project met de ouders en de leerkrachten.  ’s Avonds zaten we allevier samen met enkel reisgidsen en stippelden we onze route uit voor de 3 weken die we gaan reizen in onze laatste maand hier.

Zaterdagochtend gingen we samen met Carete en Cecilie (2 Noorse meisjes die ook in ons guesthouse verblijven tot midden december) naar de wood carving market in Dar-Es-Salaam te gaan. We kochten er veel souvenirs voor de achterblijvers thuis! Nadien gingen we eten aan de Shoprite waar er veel te veel voetbalsupporters naar een belangrijke voetbalmatch op de tv aan het kijken waren. Toen de voetbalploeg waarvoor men supporterde een goal scoorde, ging het ‘restaurant’ (inclusief alle obers) volledig uit zijn dak. We maakten van onze trip naar Dar-Es-Salaam gebruik om eventjes te stoppen in de Shoprite waar men veel Westerse producten verkoopt. De daladalarit naar huis was weer een belevenis. Eerst probeerde een man Cecilie te bestelen door geld uit haar handtas te graaien. Gelukkig had Gielle het gezien en begon ze voor de volledige daladala te roepen en trok ze het geld uit de handen van de ‘mwizi’ (dief). Het volgende uur en een half zaten we volledig op elkaar gepropt, aangezien men veel te veel mensen in de veel te kleine daladala gestampt had. ’s Avonds genoten we van de wijn die we gekocht hadden in Dar-Es-Salaam. Nadien gingen we samen met onze Tanzaniaanse vrienden, Carete, Cecilie en 3 vrienden van hen uit naar de discotheek van het oude Millenium-hotel. Het was de eerste keer in 2 maanden tijd dat we tussen de Tanzaniaanse liedjes door ook konden genieten van Westerse muziek. We dansten tot onze benen het niet meer aankonden. Zondag was een rustdag: bananenmilkshakes drinken, zonnen, boekje lezen en ’s avonds in het restaurant van het Livingstone Hotel gaan eten. Toen we toekwamen in het restaurant zagen we dat we de enigste gasten waren en dat we 5 obers ter onzer beschikking hadden. Het eten viel al bij al nog goed mee, maar het ijsje als dessert was volgens ons al 3 jaar overtijd waardoor we wijselijk besloten om dat maar te laten staan.

Wistjedatjes….

-   De natuur er al veel groener uit ziet dan enkele weken geleden door het regenseizoen.

-   Het regenseizoen zeker en vast nog niet voorbij is, zoals we 2 weken geleden dachten.

-   Het raar zal zijn om onze tanden niet meer met flessenwater te spoelen als we terug in België zijn.

-   We minimum 4 keer per week naar PoaPoa gaan om er een bananenmilkshake of mixed fruit juice te drinken.

-   We elke ochtend tijdens het ontbijt praten over wie er wie vannacht per ongelijk heeft geslagen of per ongelijk heeft wakkergemaakt door luidop te dromen tijdens een nachtmerrie.

-   Maaike en Julie midden in de nacht 5 minuten rechtop in hun bed hebben zitten zoeken achter een zebraslang die Julie zogezegd gezien had.

-   Onze malariapillen toch wel rare uitwerkingen hebben op onze dromen ’s nachts.

-   We de volgende dorpen/nationale parken gaan bezoeken tijdens onze 3 weken reizen: Pangani, Lushoto, Moshi (waar de Kilimanjaro is), Arusha, Lesoit (het Masaaidorp waar Paolo en Daniel wonen), Lake Manyara en Ngorongoro.

-   De Tanzanianen achter bijna elk Engels woord een ‘i’ zetten. Bv: singi a songi (sing a song). Loudi (louder). Bagi (bag).

-   We echt voor alles afbieden: fles water, appel, daladalarit, bajajrit, oorringen, kettingen, ananas, passievruchten etc.

-   Maaike ontzettend blij is dat Simon zondag toekomt!