Mazima?
Vorige week woensdag kwamen we allen terug in ons vertrouwd stekje. Met onze ontspannen lichamen trokken we de volgende dag naar onze stage. De vrijdag gingen wesamen met de kinderen naar het strand. Het was snel weer weekend. Zaterdag werd ingevuld met het wassen van de kleren, afwassen en dergelijke. Thaïs toonde haar mama de hoogtepunten vanBagamoyoen kocht wat souvenirs. In de namiddag was er een voetbalwedstrijd met onze favoriete voetbalspeler van Bagamoyo, Daki. Na de eerste helft, bij het uitbreken van een opstand van de voetbalfans, liepen we met onze handen op onze hoofden naar een andere plaats op het voetbalveld. Er werd gegooid met flesjes en stenen. Maar met de nodige politiekorps werd dit in de hand gehouden. Uiteindelijk was er een gelijke stand tussen de twee voetbalteams, waardoor er penalty’s moesten gegeven worden. Deze zorgden ervoor dat het andere team (maar wel verdiend) de overwinning haalde. Uit vrees voor een andere opstand wachtten we niet meer op de bekeruitreiking, maar besloten we thuis aan het eten te beginnen. Er stond pasta met kaassaus op het menu. Hierna kwamen onze trouwe vrienden over de vloer. Na een gezellige avond gingen Gielle, Thaïs en Julie met Mufti en Daki mee naar hun ghetto. Daar bekeken ze samen een film. De volgende morgen werden Gielle en Julie verwacht op hun stage om samen met hun directeur het offerfeest te vieren. Ze maakten cake en kregen daar pilau (spicedrice) voorgeschoteld. De pilau was geslaagd, integenstelling tot onze cake. Deze had namelijk te lang in de oven gezeten. Nadien namen we allen afscheid van de moeder van Thaïs, waarna Gielle en Julie naar Sadaani National Park vertrokken, een safari op een rivier. Het was een schitterende dag, want de nijlpaarden waren in het gras aan het grazen. Dit gebeurt zelden, het was immers de eerste keer dat onze gids dit zag. Gelukkig hebben we foto’s en filmpjes kunnen maken. Verder zagen we ook krokodillen, apen en vele vogels. Maandag begon onze stageweek opnieuw. Woensdag gingen Gielle en Julie mee naar Jimmy’s school met Thaïs en Maaike. Ze konden hen echter niet de hele dag vervoegen, want in de namiddag kwamen in AMAP de ouders van de kinderen. Aangekomen in AMAP waren de ouders reeds aanwezig. Dit was echter twee uur te vroeg. Gelukkig hebben de Tanzanianen heel wat geduld en was de vergadering uiteindelijk zeer succesvol. Donderdag kwamen Maaike en Thaïs met Gielle en Julie mee naar AMAP. Vrijdag brak alweer de laatste dag van de week aan. Het was immens snel gegaan. Wanneer Gielle en Julie vrijdag met de kinderen aankwamen op het strand was de geur niet te houden en overal hingen er rode wormen in de bomen. Volgens ons lag er ergens een lijk (van een dier of misschien een mens) te rotten. Tegen de middag moesten we opnieuw klaarstaan voor een vergadering met de overige ouders van de kinderen. Gielle en Julie zijn zeer tevreden over de oudercontacten. De ouders (opvoeders) zijn begaan met hun kinderen en stonden open voor onze feedback. De avond werd gevierd met verse pizza, die we samen bakten. De volgende dag werd gevuld met huishoudelijke taken en in de namiddag begonnen we met het bakken van de pannenkoeken en cake. We hadden immers onze vrienden uitgenodigd. Na een luide, maar heel plezante avond in ons guesthouse trokken we naar de disco in het dorp. Ondanks de late uurtjes van de vorige nacht stonden we zondag samen vroeg op om wat te keuvelen over onze avond en ons voorlaatste weekend in Bagamoyo. De tijd is toch heel snel gegaan, we gaan het hier en onze vrienden missen. In de middag gingen we rode kip gaan eten in één van onze favoriete restaurants. Maandag brak onze laatste week stage aan. Deze week omvatte heel wat werk, maar ook heel emotionele momenten. De kinderen hebben onze harten veroverd en we danken de stageplaatsen voor de mooie ervaring die we er mochten opdoen. Vrijdag vertrekken we op onze trip voor drie weken. Onze haltes zullen de volgende zijn: Pangani, Lushoto, Moshi, Arusha, Lake Manjara en Ngorongoro. Nadien zijn we nog vijf dagen in onze geliefde stad en nemen dan afscheid om terug bij jullie te komen.
Wistjedatjes…
- De kapstokken in de winkels de brede contouren van de vrouwenpoepen accentueert.
- We meer en meer beginnen te beseffen dat onze tijd hier aan het korten is.
- We helemaal niet zo bruin zijn naast de zwarten hier.
- De kapstokken in de winkels de brede contouren van de vrouwenpoepen accentueert.
- We meer en meer beginnen te beseffen dat onze tijd hier aan het korten is.
- We helemaal niet zo bruin zijn naast de zwarten hier.
- Gielle heel lekkere cake kan maken.
- Verse pizza met enkel tomaat, paprika en kaas enorm lekker is.
- We enorm uitkijken naar onze trip naar het noorden.
- Het vreemd is dat het elke vrijdagmorgen regent, waardoor we denken dat we niet naar het strand kunnen, mar uiteindelijk klaart het altijd op.
- Onze Maasai-nightwatch ons overal en altijd doet verschieten.
- We ons al een beetje kunnen redden met ons Swahili.
- We voor onze sinterklaas geen chocolade wensen, maar broccoli en rode kool.
- We een rijst en bananen verslaving hebben.
- Het opvallend is dat we enkel fruit en groenten kunnen kopen, die tijdens dit seizoen bloeien (in tegenstelling tot thuis).
- Een kindje in Jimmy’s school vindt dat Maaike haar haar op dat van een paard lijkt.
- Er hier heel veel albino’s zijn.
- We meer en meer verlangen naar beleg op de boterham.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten