Rit van Kigoma naar Dar & weerzien met Julie en Thais & eerste dagen Bagamoyo.

Mambo!

Zondag liep de wekker af om 3u om ons klaar te maken voor de busrit van Kigoma naar Dar-Es-Salaam. We hadden een taxi besteld die ons kwam ophalen om 4u. Om 4u10 belden we toch al eens naar onze taxichauffeur om te vragen of hij ons niet vergeten was. Na enkele telefoontjes van Jean-Michel kwam hij toe om 4u50. Gelukkig moesten we pas aan de bus zijn om 5u om de bagage in te laden en moesten we pas vertrekken om 5u30. De busrit verliep heel wat beter dan de eerste keer. De bus stopte nauwelijks onderweg en we reden bijna de hele nacht door. Gelukkig was er één vriendelijke Tanzaniaanse man op de bus die een beetje ‘zorg droeg’ voor de twee mzungumeisjes, want anders zou de bus soms wel eens vertrokken zijn zonder ons aangezien we gefascineerd stonden te kijken naar gigantisch grote vogels (deze zagen eruit als dikke, grote ooievaars met een snavel van 40cm en een lengte zo groot als een kind van 10 jaar). Jammergenoeg vond hij het ook leuk om Gielle ’s nachts 2 keer wakker te maken toen ze lag te slapen om te vragen of ze haar benen wou komen strekken en of ze wat thee wou drinken. Maandagochtend kwamen we toe om 9u in Dar-Es-Salaam waar we de taxi namen naar onze jeugdherberg YWCA. Daar namen we na 2 weken tijd onze eerste verfrissende douche en genoten we van een toilet dat we op een normale manier konden doorspoelen. Hierna verkenden we Dar-Es-Salaam, gingen we geld omwisselen, internetten en ’s avonds gingen we héérlijk eten in de Holiday Inn.

Dinsdag genoten Maaike en Gielle van een dagje Sunrise Beach waar we naartoe gingen met de ferry en de tuktuk (een soort brommer met achterbank die overdekt is). De ferry is gevaarlijk om op te stappen aangezien er  1000 mensen tegelijkertijd op de ferry afstormen en er daartussen veel te zwaar geladen fietsen rijden die andere mensen bijna van de weg maaien. Op sunrise beach kwamen we de twee vriendelijke Masaai-jongens opnieuw tegen die we daar 2 weken eerder ontmoet hadden. We kochten enkele traditionele dingen die ze zelf gemaakt hadden. Nadien kwamen we ook opnieuw onze reggae-vriend tegen. Hij vroeg constant waar onze 2 andere vriendinnen (Annelies en Femke) naartoe waren. ’s Avonds genoten we (voor de verandering) weer van een overheerlijke maaltijd in de Holiday Inn.

Woensdag liep de wekker af om 4u aangezien een taxichauffeur ons kwam ophalen om 5u zodat we naar de luchthaven konden gaan om Julie en Thaïs op te wachten. Ondanks het emotionele afscheid op de luchthaven verliep de reis goed. Maaike en Gielle stonden om 5u30 ongeduldig te wachten op de luchthaven totdat Julie en Thaïs toekwamen in de aankomsthal. Het weerzien was uitbundig en tijdens de taxirit naar ons guesthouse in Bagamoyo babbelden we heel wat bij. Ons guesthouse is een ontzettend gezellige plaats. We slapen alle vier samen in een stevige, lemen hut met twee slaapkamers, een eigen badkamer, eigen koelkast en eigen kleine living. In ons guesthouse verblijven er momenteel nog twee andere mensen. Asha een 28jarige studente uit Noorwegen en Reiner een 59jarige man uit Duitsland die we babu (opa) mogen noemen. Het personeel is behulpzaam en heel vriendelijk. We voelden ons hier meteen thuis en genieten elke avond van de zwoele temperaturen in de open veranda met rieten geweven stoelen of op het dakterras van het grote stenen guesthouse met stoeltjes die gemaakt zijn van walviswervels. In de voormiddag richtten we ons guesthouse in en in de namiddag gingen we Bagamoyo verkennen. Overal waar we rondliepen, zagen we dansende mensen. Dit was ter gelegenheid van het suikerfeest, aangezien de ramadan gedaan was. De kinderen zagen er allemaal op hun paasbest uit: jongentjes van 5 jaar in een maatpak en meisjes met gigantische jurken en schmink. Het was heel schattig om te zien. In Bagamoyo zijn de meeste mensen heel vriendelijk. We worden constant nageroepen met mzungu, mambo, jambo, habari… ’s Avonds maakten we heerlijke, vegetarische spaghetti.

Zaterdag moesten we noodgedwongen naar Dar-Es-Salaam aangezien de bank van Bagamoyo geen geld meer had. Aangezien het in de voormiddag redelijk wat file was, zaten we twee uur op de daladala om bij de eerste bank toe te komen waar er geld beschikbaar was. Per keer dat we geld wouden afhalen, konden we maar 200.000 Tanzanian Shilling (TSH) innen. Dit staat gelijk aan € 100. Aangezien ze hier geen grote bankbiljetten hebben, kregen we per €100  die we afhaalden 20 bankbiljetten van 10.000 TSH. We maakten van deze gelegenheid gebruik om inkopen te doen in de Shoprite. Dit is de enigste supermarkt die ze hebben in Tanzania zoals we deze in Europa kennen. De prijzen zijn jammergenoeg wel dubbel zo hoog als deze in een supermarkt in België. ’s Avonds gingen we samen met Asha en enkele Tanzaniaanse vrienden van haar het nachtleven verkennen in Bagamoyo. We gingen naar een soort ‘openluchtdiscotheek’. Het was heel leuk en we leefden ons volledig uit op de populaire Tanzaniaanse muziek J.

Wistjedatjes

-          Maaike en Gielle 1,5u stonden aan te schuiven in een bank in Dar-Es-Salaam om geld om te wisselen en toen ze aan de balie kwamen het een bank bleek te zijn waar enkel Tanzaniaanse klanten geld konden omwisselen. En blijkbaar kon niemand vermoeden aan onze huidskleur dat we niet van Tanzaniaanse afkomst waren.

-          De Masaai een vreemde manier van afscheidsknuffel hebben die Maaike en Gielle niet onder de knie hadden.

-          Thaïs en Julie blind zijn, aangezien Maaike en Gielle als twee gekke mzungu’s stonden te zwaaien en springen toen zij stonden te wachten op hun bagage en zij hen af en toe konden zien door de opengaande schuifdeur.

-          Maaike geen geduld meer had dus maar voor de volledige aankomsthal luidop riep ‘Julie en Thais, halloooo!’

-          Bagamoyo duizend straatjes heeft waardoor we al vier keer verloren gelopen zijn.

-          Slangen wel 2 meter lang kunnen zijn en naar mensen kunnen springen.

-          Maaike deze slang van op 10 meter afstand kon zien.

-          We een uur de slappe lach gehad hebben toen we aan onze Masaai nightwatch vroegen waar het schildpaddeneiland was in Tanzania. We toonden hem een foto van een schildpad in de zee waar hij een kwartier naar zat te kijken. Toen wees hij naar de foto en zei hij ‘I see fishy, I see water’. Hij had dus niets verstaan van wat we vroegen.

-          Thaïs heel erg bang is van gekko’s.

-          Het momenteel 22u ’s avonds is en het nog steeds 28°C is.

-          We iedereen die in het guesthouse verblijft goed kennen en al voor hen gekookt hebben.

-          Ze hier in Bagamoyo rondlopen met een aap aan de leiband.

-          We met 4 in een tuktuk geraken, terwijl je daar eigenlijk maar met 2 comfortabel in kan zitten.

-          Onze nightwatch momenteel vrolijk staat te dansen op de muziek van Bob Marley die opligt op onze computer.

-           We traditionele dans gaan volgen in Bagamoyo.

-          Er binnen 3 weken een festival plaatsvindt in Bagamoyo en dat dit 6 dagen duurt.

-          Je hier 10 boterhammen eet en nog steeds honger hebt.

-          Een geroosterde boterham met boter en rietsuiker ons favoriete ontbijt is.

-          Het bier hier heel lekker is en het grappige namen heeft: Kilimanjaro, Serengeti, Safari.

-          Ze Gielle haar naam niet kunnen uitspreken en ze haar daarom maar Kilo noemen.

-          Post is steeds welkom op het volgende adres: Guesthouse Moyo Mmoja P.O. Box 136, Bagamoyo, Tanzania (PS: Vergeet niet te vermelden aan wie de post gericht is, want er verblijven meerdere mensen in ons guesthouse).