Eerste week Tanzania

Jambo, Karibu, Mambo, Habari!

Tegen alle verwachtingen in hadden we twee zeer goede vluchten met een uitstekende service. De eerste blunder die we tegenkwamen was wel te wijten aan Egyptair. Op onze tickets stond dat we 1 valies van 20kg mochten meenemen, maar op de luchthaven bleek dat we er 2 van 23kg mochten meenemen. Gelukkig weten we dit voor Thaïs en Julie en kunnen zij nog wat extra gerief voor ons meenemen (dankje meiden ;))!

Op de luchthaven aangekomen stonden de broeders ons op te wachten met een bordje met onze naam op. Ze brachten ons naar het huis van de gebroeders van liefde in Dar Es Salaam. We werden onderverdeeld in 2 kamers, hier brachten we de eerste 2 dagen door. Ondanks de goede vlucht was de reis toch in onze kleren gekropen en die eerste dag liepen we vrij moe rond in Dar Es Salaam. Hierdoor waren we alle 4 overdonderd door alle nieuwe geuren, mensen en gebruiken. Samen met een broeder gingen we op zoek naar een simkaart voor ons Tanzaniaans nummer (Maaike: +255785317376 & Gielle: +255785317298). Dit bleek vrij goedkoop te zijn en voor 0,06 cent kunnen we sturen naar België. Ps. een aantal mensen stuurden terug naar ons Tanzaniaans nummer maar dat kost jullie geld, als je naar ons Belgisch nummer stuurt is het namelijk gratis voor jullie! Die middag waren we doodop en hebben we even gerust op ons bed. Nadien legden we contact met de broeders en besloten we om eens mee te gaan kijken naar hun mis. Dit bleek geen goed idee te zijn want van een half uur mis in Swahili kunnen we namelijk niets verstaan. De volgende dag gingen we met de auto van de broeders op stap om een beetje van Dar Es Salaam te zien. Eerst gingen we naar coco beach, een strand in Dar-Es-Salaam. Vlakbij coco beach was de Belgische ambassade, dus daar gingen wij even langs om te melden dat we in Tanzania verblijven voor een lange tijd. Dan besloten we om met een overzet naar een ander deel van Dar-Es-Salaam te gaan. Daar aangekomen gingen we naar sunrise beach resort. Dit was een idyllisch paradijselijk strand. Dit staat op ons to-do-lijstje voor een weekend naartoe te gaan tussen onze stage door.

Onze wekker liep de ochtend erna om 3u30 af om met de bus naar Kigoma te vertrekken. Dit zou een rit worden die 2 dagen duurde. We hadden allerlei horrortaferelen in ons hoofd van hoe deze busrit zou verlopen, maar al bij al viel het wel nog mee. De eerste dag was het constant asfalt waar onze chauffeurs naar schatting aan 130km/u over de wegen vlogen. In plaats van mooi op hun rijvak te rijden, rijden ze bijna constant op het rijvak van de tegenligger zodat ze zoveel mogelijk auto’s en andere bussen kunnen voorbijsteken. ’s Avonds rond 23u stopten we aan de mijnen. Daar moesten we blijven stilstaan tot 6u ’s ochtends, aangezien het gebied dat we daarna moesten doorkruisen gevaarlijk was door de vele vluchtelingenkampen die langs de baan lagen. Het was ontzettend warm in de bus en door een kleine jongen met vlugge vingers die naast onze zetel sliep, moesten we constant op onze hoede zijn. De dag erna vertrokken we met 2 gewapende politiemannen om het gevaarlijk gebied te doorkruisen, maar alles verliep heel rustig. Jammergenoeg lag er vanaf dan geen asfaltweg meer, waardoor we rond 17u volledig door elkaar geschud en vol stof toekwamen in Kigoma. Daar werden we naar het huis gebracht waar Annelies en Femke 6 weken zullen verblijven. Charlotte en Marieke (twee medestudenten pedagogische wetenschappen) stonden ons op te wachten. Zij kwamen hier enkele dagen geleden aan en doen hier in Kigoma hun stage. We installeerden onze muggennetten, leegden onze valiezen en verfristen ons aan een emmer koud water, waarna we doodvermoeid in onze bedden kropen na 5 lastige dagen/nachten.

Donderdag en vrijdag stonden we op met een stralend blauwe hemel. Het werden twee rustige dagen, waar genieten voorop stond. We gingen ons douchen in het Tanganyikameer (aangezien er geen stromend water is in ons huis), zwemmen, zonnen, inkopen doen, een marktje bezoeken, rusten & genieten J. Vrijdagavond kwam er een studente pedagogische wetenschappen uit Leuven aan. Zij verblijft tot februari in Kigoma. Zaterdag bezochten we Ujiji waar Stanley de beroemde woorden ‘Dr. Livingstone, I presume’ uitsprak. We kregen er een rondleiding van een plaatselijke gids. Vandaag wordt het onze eerste ‘wasdag’, we gaan onze kleren wassen in het meer. Vannamiddag gaan we naar Jacobobeach. Van maandag tot en met woensdag staat er een bezoek aan het nationaal park Katavi op het programma. We hopen er de ‘big five’ te zien.

Kwaheri!
Maaike & Gielle

Wisjedatjes

-          Maasai melk met bloed drinken en we zeer welkom waren om dit ook eens te proberen?

-          Niemand merkt dat Femke en Maaike een tweeling zijn tot we het hen zeggen, dan hebben ze de slappe lach omdat ze het niet eerder ontdekten?

-          Tweelingen in Tanzania gemerkt worden, door bijvoorbeeld een litteken te maken op het gezicht om het verschil te kunnen zien?

-          Iedereen Mzungu (wat blanke betekent) naar ons roept?

-          We allemaal al ont-zet-tend verlangen naar ons lekker Belgische eten en we er ook om het uur over praten?

-          We de eerste 5 keren telkens verdwaalden bij het naar huis wandelen?

-          Busjes met gaten in de bodem ook perfect kunnen rijden?

-          We hier allemaal ‘the OC’-verslaafd zijn?

-          We hier door het dolle heen zijn als er voor de ene keer in 5 dagen tijd toch eens stromend water uit de kraan komt?

-          En dat we dit water dan wilden opvangen in een emmer, maar dit vergaten, zodat de volledige keuken overstroomde?

-          Alle kindjes ‘jambo’ (hallo in Swahili) of ‘mambo’ (hoe gaat het in Swahili) naar ons roepen en zwaaien tot we uit het zicht verdwenen zijn?

-          We onze eerste woordjes Swahili al onder de knie hebben?

-          Femke een nyoka (slang in Swahili) gevonden heeft in onze slaapkamer en we de nachtwaker geroepen hebben om ze te doden?

-          Femke naar foto’s kijkt en denkt dat zijzelf op de foto staat, terwijl het Maaike is?

-          We een kok hebben die 2 keer warm eten per dag kookt voor ons?

-          Onze kleren al allemaal rood/bruin zijn door de rode zandwegen?

-          Na een 2dagen durende busrit en een huis zonder stromend water is het heerlijk om je in een meer te wassen met shampoo & heb je het gevoel dat je beter ruikt dan ooit tevoren?